राहिला विश्वास कोठे ईश्वरी
मी इथे सौख्यात माझ्या अंतरी
सोबतीला आज त्यांच्या कावळे
आव का मग भासतो बगळ्यापरी
ती खगांची एकता मज सांगते
कारवा उडतो कसा घन अंबरी
एकला होतो कधी मी तेधवा
आज साथीला मराठी वैखरी
मी कधी केला गुन्हा जगण्यात या
का अशी ही लाभली मज पायरी
का असा रे न्याय तुझा विठ्ठला
लाटण्या ठेका दिला त्यांच्या करी
-मनोज बोबडे (2006)
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा